Regenboogvriendjes… en die vervelende eeuwige twijfel…

Bijgewerkt: 4 nov 2020

Gisteren belde 1 van de verzorgers van het Dendermondse Zwervertjes project ons in paniek op. Een poes die niet bij de kolonie hoorde, maar wel al “gespot” werd, werd aangetroffen in 1 van de zwerfhuisjes. Bij deze ontdekking wisten we meteen dat het alle hens aan dek moest worden. Meteen werd besloten dat het beestje moest gevangen worden. En asap naar de dierenarts moest.

In eerste instantie wist deze vriend ondanks de weinige energie te ontsnappen en de rest van de buurt mee op stelten te zetten. Een diervriendelijke buurt blijkt. Want de buren waren zo lief om allemaal samen hun best te doen dit beestje te proberen vangen. Blijkbaar was deze vriend wel gekend en hadden al meerdere mensen hem af en goe gespot. En kreeg hij bij een paar buren wel wat eten toegestoken.

De meeste mensen kunnen op de foto’s al zien dat de gezondheid van deze vriend absoluut niet goed was. Bij de dierenarts aangekomen konden we meteen concluderen dat deze schat absoluut veel pijn moest hebben en verzorgingsmogelijkheden onbestaand waren. Er werd overgegaan tot de beslissing hem uit zijn lijden te verlossen. We ontdekten toen onze vriend sliep ook vreselijk grote gapende wonden aan oksels en binnenzijde van de poten. Het diertje moet echt pijn gehad hebben.

Dit is elke keer opnieuw een vervelende beslissing. En is spijtig genoeg de reden waarom werken met zwervers een hele harde noot is. Keer op keer geconfronteerd worden met vervelende beslissingen. Laatste weken hebben we nog paar dieren moeten laten gaan. (Blogjes volgen) Dus gisteren was ook heel emotioneel voor mezelf. Het besef dat we steeds moeten proberen handelen naar ons buikgevoel (want er bestaat bijna nooit perfecte oplossing) en de angst om daarna spijt te hebben van een beslissing. Want elke keer weer, net voor je wil slapen. Overvalt je het gevoel… misschien hadden we hem toch kunnen redden? Hopelijk is er niemand die mij iets kwalijk neemt? Nemen we wel juiste beslissingen…. De zwerfwereld is er eentje van cholera of de pest-keuzes. Dag in… dag uit. Het valt me deze keer weer zwaar…. heel zwaar.

Slaapzacht vriend. We deden al wat we konden. En ook al krijgen we van vele een hart onder de riem met woorden zoals “een geluk dat jullie er waren”…. toch is er steeds… die eeuwige twijfel.

Je hart vecht bijna elke dag met je verstand…

Slaapzacht… lieve schat…

Wij danken via deze weg ook graag verzorgster Shauni , haar hele familie en de buren om zo snel alarm te slaan. En meteen in actie te schieten… het is belangrijk om allemaal samen voor de dieren in onze stad te zorgen. Alleen op deze manier en met warm samenwerken al dit kunnen we zorgen voor een katvriendelijk Dendermonde!

16 keer bekeken0 reacties

Recente blogposts

Alles weergeven

IEJOORTJE

© 2020 by Dendermondse Zwervertjes.

Een project van Animals & People Projects VZW