IEJOORTJE

Bijgewerkt: 13 nov 2020

Vandaag namen wij afscheid van Iejoor... één van onze zeer geliefde opvangertjes. Na weken intensieve zorgen door verschillende vrijwilligers in het lokaal en bij gastgezin Sandra moesten we vandaag tegen alle verwachtingen en héél plots afscheid nemen van deze kleine vriend. Het is moeilijk te omschrijven wat er op momenten als dit door het hele team doorgaat. We kunnen er nu alleen maar zijn voor elkaar, en nog meer nadenken over hoe we ervoor kunnen zorgen dat we het probleem van katten op de straat elke dag kunnen helpen blijven verkleinen. Iejoor werd gevonden in de nabije omgeving van ons lokaal in Baasrode. Het is bijzonder triest dat wij hem gedurende de tijd dat hij bij ons in opvang was eigenlijk nooit écht vrolijk of gelukkig zagen. Steeds had iedereen duidelijk het gevoel dat hij een gevecht aan het leveren was, dat veel van hem vergde.


Nadat wij dit vervelende nieuws aan de betrokken gastgezinnen en de kerngroep van de vrijwilligers hadden gemeld ontdekte ik als voorzitster pas echt wat een impact dit op de hele groep had. Met gemengd gevoelens sloot ik de avond af. Genietend van de kracht van het team, het "er zijn voor elkaar"...maar ondertussen toch samen heel droevig. Het is volgens mij iets dat alleen mensen in het rescue milieu kunnen herkennen. Daarom deel ik graag hieronder even de gevoelens van enkele van onze vrijwilligers. Ik kan het zelf niet beter omschrijven... Slaapzacht Iejoortje... je hebt verdomd véél harten gestolen in je krachtige, maar veel te korte leventje.




Mieke Sr.: Ook bij de Zwervertjes moeten er soms moeilijke beslissingen genomen worden ... op zulke momenten weegt het zwaar door bij iedereen die erbij betrokken is.

Het is een zwaar jaar met lockdowns, beperkingen van vrijheid en verlies van dierbaren geen knuffels, geen onbezonnen momenten, maskers die onze glimlach verstoppen...

Onze leiding werkt dag en nacht om bovenop hun job en hun gezin alles in goede banen te leiden, alle vrijwilligers zetten hun schouders onder een project waar ze hun hart en ziel insteken. In bubbels, alleen, videocalls, uren, dagen, weken.

Het jaar is nog niet voorbij en we zitten al een tijdje op onze reserves, maar we doen door want elk dier verdient een warme thuis of een vrijheid in alle veiligheid.

We zitten weer met een full house in het lokaal en telkens we stiekem de verwarming wat hoger zetten of een potje eten wat meer vullen denken we aan de vele diertjes die in de kou zitten, hongerig, ziek, achtergelaten weggedoken onder een struik hopend op een zachte hand die hen wat eten geeft of ziet dat ze dringend zorgen nodig hebben.

Een diertje laten inslapen omdat het niet anders kan beukt in maar we gaan verder, helpen waar het kan.

Morgen is een nieuwe dag en doen we door voor Iejoor en Jack en al die zieltjes die we met tranen in de ogen hebben laten gaan opdat hun weggaan niet voor niets geweest is omdat we beloofd hebben het voor hen op te nemen, samen zijn we wie we zijn en doen we door ...


Ann DW: We doen voort, voor allemaal. Met de moed der wanhoop soms, maar ook met warme voldoening als er vertrekken naar hun forever mandje. Met een lach en een traan... maar vooral met elkaar !


Laurien DR: Geen pijn meer, nu voor eeuwig vrij. Over de regenboog brug heen Slaapzacht Iejoor! .. je hebt alle zorgen, knuffels, kusjes en liefde gekregen die wij, en zeker ook jouw opvangmama, je in je korte leventje konden geven ..

Het leven van een vrijwilliger, opvangouders, .. in dierenopvang gaat niet altijd over rozen. Vooral in de wereld van de zwerfdieren. Onderkomen, zieke, verdwaalde, soms gedumpte katjes. Ziek, onder vlooien, teken, parasieten, wormpjes, .. Met letterlijke en figuurlijke littekens van het buitenleven. Alles doen we wat mogelijk is om ze te helpen, te redden en ze een goeie thuis te geven, weg van het leven op de dool (als ze dat zelf willen). En soms mag en kan het allemaal niet baten en wordt het afscheid nemen. Part of the job zouden sommige zeggen, maar voor ons voelt elk verlies als een nieuw verlies. Een pijnlijk, hartverscheurend gevoel. Zowel voor ons als zeker voor de opvangouders die zo een nauwe band gecreëerd hebben met hun opvangkatje (slapeloze nachten, papflesser geven, medicatie geven, verzorging in het algemeen, knuffeltjes krijgen en geven, ...). Er zijn zeker gelukkige verhalen, verhalen en reddingen met een goed einde, die zorgen ervoor dat we blijven gaan. Maar dat wil niet zeggen dat momenten en gebeurtenissen zoals deze er niet zijn. Lieve Iejoor, het ga je goed daar boven die brug!

Sandra veel sterkte daar bij jullie!


Shauni V: Al ons werk als team werpt vruchten af en hebben al veel lieve beestjes van straat kunnen halen, maar soms breekt het ook ons hart.

Omdat we niet altijd voor ieder beestje alles kunnen doen. We doen ons best meer kunnen we niet doen. We zijn met een team die om de beurt de zorg overnemen in het lokaal tot ze in opvanggezin kunnen, maar dan nog kan het zijn dat we zo hard ons best doen en dat we niet zo veel kunnen doen voor een beestje dat ziek is.

Dit is nog maar eens een eye opener van mensen MAAK U DIEREN STERIEL om dit leed tegen te gaan. Het leed voor die deze beestjes doorgaan en voor de vrijwilligers die er met heel hun hart deze dieren proberen te helpen

Rust zacht lieve Iejoor ga maar over de regenboog brug. Nu heb je geen pijn meer







160 keer bekeken0 reacties

Recente blogposts

Alles weergeven

© 2020 by Dendermondse Zwervertjes.

Een project van Animals & People Projects VZW